Komosa biała

(Chenopodium album)

Objawy

Zwyczajowo nazywana także: lebiodą, łobodą albo lebidą. Komosa biała to roślina o bardzo zróżnicowanych rozmiarach, w sprzyjających warunkach może osiągać nawet 2 metry wysokości. Charakteryzuje się bardzo mocnym, długim, korzeniem palowym. Łodyga jest sztywna, gruba, wzniesioną oraz silnie rozgałęziona. Pierwsze liście młodych siewek są całobrzegie i mają owalny kształt, a ich ogonek liściowy jest cieńszy i dłuższy niż u starszych liści. Zarówno liście jak i łodyga pokryte są bardzo drobnymi włoskami i wyglądają jakby były pokryte mączystym nalotem. Komosa kwitnie od czerwca do października. Małe, zielonkawo białe kwiaty, zebrane są w gęste, kłosowe kwiatostany lub rozgałęzione wiechy, wyrastające na szczytach łodyg oraz w kątach liści. Po przekwitnieniu kwiaty przekształcają się w drobne, kuliste, czarne, lśniące nasiona otoczone szarą, sztywną owocnią. Jedna roślina w czasie wegetacji może wytworzyć od 200-500 do nawet ponad 20000 szt. nasion. W uprawach szkodliwość komosy polega głównie na jego dużej konkurencyjności w stosunku do roślin uprawnych. Rozmnaża się, rozwija i rozrasta bardzo szybko, pobierając z gleby duże ilości składników odżywczych i wody. Bardzo szybko zaczyna zajmować coraz większa przestrzeń, pozbawiając rośliny uprawne nie tylko wody i związków mineralnych, ale również miejsca do rozwoju i światła słonecznego. Inwazyjność komosy wynika z jej dużej tolerancji na warunki siedliskowe, wytwarzanie ogromnej ilości nasion, które z łatwością rozsiewają się przy pomocy wiatru oraz możliwości kiełkowania niemal przez cały okres wegetacji.

POLECANE PRODUKTY

Zapraszamy na nasz blog

Po ciekawe porady

ZAPRASZAMY DO NEWSLETTERA

 

Czeka na Ciebie upominek
Poradnik Ochrony Roślin